Na zijn werk aan de George Washington Universiteit nam hij deel aan internationale volkenkundige expedities naar de Caribische Zee en vervolgens naar Puerto Rico.

Na zijn terugkeer naar de Verenigde Staten in 1933 begon Hubbard aan zijn literaire carrière. Zijn werk besloeg alle genres en tussen 1934 en 1950 zou hij meer dan 200 romans, korte verhalen en draaiboeken schrijven.

Hubbards literaire loopbaan stelde hem in staat zijn onderzoek voort te zetten naar wat hij toen de “gemene deler van het leven” noemde. Aan het eind van de jaren dertig voerde hij experimenten uit op het gebied van cellulair geheugenbehoud en geheugentransmissie naar latere generaties. Hij kwam tot de ontdekking dat een onbekende factor in staat was het geheugen van een enkele gebeurtenis vast te leggen en van de ene cellulaire generatie naar de volgende over te brengen.